آمایش سرزمین

آمایش سرزمین گزینه ای برای افزایش پایداری توان سرزمینی استRunning Sneakers | Nike Air Force: 01, ...

آمایش سرزمین

آمایش سرزمین یک استراتژی برای رسیدن به توسعه ای هرچه عادلانه تر و انسانی تر استbest ...

آمایش سرزمین

در نگاه آمایشی پایداری محیط زیست و بازگشت به طبیعت اهمیت خواهد یافتlatest Nike release | ...

از جمله اقداماتی که در حوزه آمایش بخش کشاورزی صورت گرفته است تدوین راهبردهای بلند مدت توسعه بخش کشاورزی از منظر آمایش سرزمین توسط شورای آمایش سرزمین معاونت برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی ریاست جمهوری در سال 1391 بوده است.

Sportswear Design | Shop Athletic Footwear

راهبردهای بلند مدت توسعه بخش کشاورزی در راستای پیشبرد سیاست‌های کلی آمایش سرزمین و با رعایت اصول مصوب آمایش سرزمین از جمله گسترش عدالت اجتماعی و تعادل منطقه‌ای، افزایش کارآیی و بازدهی اقتصادی، حفاظت محیط زیست، صیانت از منابع طبیعی و رعایت ملاحظات دفاعی ـ امنیتی و اصول پدافند غیرعامل در 28 بند (پیوست الف) توسط این شورا و به استناد ماده 182 قانون برنامه پنجساله پنجم توسعه تصویب شده است. همچنین ضوابط ملی آمایش سرزمین در جلسه هسأت وزیران در جلسه مورخ 1383.8.6 بنا به پیشنهاد مورخ 1383.7.25 سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور و به استناد اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در 15 ماده (پیوست ب) تصویب گردید، که ماده شماره یک و بندهای 10، 20، 21 و 22 به بخش کشاورزی اختصاص دارد. پیش از تشکیل شورای آمایش، ضوابط ملی آمایش تنها سند مصوب ملی در دست بوده، که این سند به دلیل ابلاغ سیاست‌های کلی آمایش سرزمین توسط مقام معظم رهبری در سال 1390 و گذشت زمانی نزدیک به 10 سال و تغییرات بسیاری در تکنولوژی دنیا و مطالعات کشور در سال 1393 مورد تطبیق، تنظیم و بازنگری قرار گرفته است. در این راستا نظریات دستگاه‌های ملی و استانی توسط سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور دریافت و در حال پردازش می‌باشد و در آینده نزدیک ضوابط ملی تجدیدنظر شده به تصویب شورای آمایش خواهد رسید.
در بررسی چشم‌انداز مناطق و استانها و ضوابط ملی آمایش از دیدگاه‌ بخشی توسط سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور، پیش‌نویس ضوابط ملی آمایش در بخش کشاورزی در سال 93 تهیه گردیده است و در این خصوص مهمترین مواردی که مورد توجه قرار گرفته است شامل موارد زیر بوده است:
توسعه فعالیت‌های کشاورزی در سرزمین با تاکید بر برنامه‌ریزی و مدیریت توسعه بخش بر اساس دشت‌های کشاورزی و براساس تعاملات آب و فعالیت‌های بخش کشاورزی
تجدید نظر در الگوی کشت در راستای کاهش محصولات آب بر با بازده کم اقتصادی (صیفی‌جات) و تنظیم برنامه تولید براساس چهار مولفه امنیت غذایی، سودآوری، ارز آوری و میزان مصرف آب
ممنوعیت کشت در قلمروهای نامناسب نظیر شیب‌ها و اصلاح مسیرهای شخم‌زنی از طریق آموزش اصول و فزاینده در استقرار سالانه و کارهای نظارتی لازم
توجه به تناسب الگوی کشت با توان زراعین و شرایط اقلیمی و الزامات حفاظت از منابع طبیعی
زمینه‌سازی برای افزایش فعالیت‌های کشاورزی (کشت گلخانه‌ای) در مراحل بعدی توسعه با قابلیت توسعه کشت‌های ویژه متناسب با قابلیت‌های اقلیمی هر ناحیه از سرزمین
بندر جاسک به عنوان یک مرکز جمعیتی برخوردار از طیفی از عملکردهای مرتبط با بخش‌های انرژی، شیلات و بازرگانی
توسعه فعالیت‌های شیلات و آبزی پرورزی در سواحل جنوب بویژه سواحل دریای عمان
توسعه فعالیتهای کشاورزی در مناطق مستعد جنوب شرق کشور
همچنین در پیش‌نویس ضوابط ملی آمایش در بخش کشاورزی پیشنهاداتی در خصوص اصلاح شیوه اجرا و مدیریت کشاورزی با توجه به بیلان آب در حوضه‌های آریز بر اساس طرح جامع کشور، تدوین برنامه جامع مدیریت ریسک منطقه‌ای خشکسالی و تدوین الگوی کشت بهینه در جهت بهبود بهره‌وری آب و امننیت غذایی در مناطق مختلف کشور ارائه گردیده است.
می‌توان گفت که فعالیتهای انجام شده در خصوص آمایش در بخش کشاورزی، مجزا از برنامه‌های آمایش کل کشور و سایر بخش‌ها نمی‌باشد. مقوله آمایش سرزمین در کشورمان همواره از پشتوانه‌های قانونی بسیار مستحکمی در نظام برنامه‌ریزی کشور برخوردار است اما بررسی ساختار فضایی کشور حکایت از آن دارد که این برنامه‌ها نتوانسته در چارچوب برنامه‌های میان‌مدت توسعه کشور عملیاتی شود. به نظر می‌رسد در بخش کشاورزی نیز مهمترین موضوع، مشخص نبودن متولی آمایش بخش کشاورزی به منظور سیاستگذاری، تدوین برنامه‌ها و استراتژی‌ها، ایجاد زیر ساخت‌های تشکیلاتی، تحقیقاتی، آمار و اطلاعات و مدیریت طرح‌ها و پروژه‌های آمایشی بخش می‌باشد. زیرا عزم و اراده کافی برای به کار بردن نتایج مطالعات آمایش سرزمین در تدوین و اجرای برنامه‌های توسعه و فعالیت‌های اجرایی و عملیاتی آن نیازمند یک ساختار انسجام یافته در بخش و همچنین بهره‌مندی از مشارکت ذینفعان این حوزه در فرآیند برنامه‌ریزی و اجرای پروژه‌ها و طرح‌های تدوین شده در سطوح محلی و منطقه‌ای می‌باشد.

منبع: سایت موسسه پژوهشهای برنامه‌ریزی و اقتصاد کشاورزی